Ben bir Fenerbahçe taraftarıyım. Yıllardır Fenerbahçe maçları sonrasında ve Milli takımımızın maçları sonrasında köşeme yazı yazarım. Ama bu sefer kendimi tutamadım. İlk defa başka bir maç sonrası değerlendirme yazısı yazıyorum. Dün oynanan Galatasaray - Samsunspor maçının özellikle ikinci yarısı çok keyifli bir mücadeleydi. Son dakika Galatasaray'da Osimhen'in attığı golü alkışladım. Ama son dakikada yaşanan büyük skandal gerçekten akıl alır gibi değil. Türkiye’nin tamamının “penaltı” diye ayağa kalktığı bir pozisyonda ne orta hakem düdüğe gidiyor, ne de VAR ekibi müdahale ediyor. Sonuç? Samsunspor hanesinden çalınan 2 puan ve Galatasaray hanesine hediye edilen ekstra puan. Gerçekten hayret ediyorum: Bu hakemler bu özgüveni, bu cesareti nereden buluyor? Ceza sahası içerisinde Kazımcan'ın kestiği top, bakın eline çarpan demiyorum Kazımcan'ın kestiği top diyorum. Çünkü top Kasımcan'ın eli ile yön değiştiriyor. Geniş açıdan bakarsanız top Kazımcan'ı geçse zaten orada Samsunspor'lu oyuncu bom boş kalacak.  TFF bu skandal hakkında bir açıklama yapmalı. Çünkü görünen o ki kimse onun otoritesini ciddiye almıyor, talimatlarını uygulamıyor. Üstelik bu yaşanan ilk örnek de değil. Bugün Samsunspor'un bariz bir penaltısı es geçildi. Aynı durum Galatasaray üzerine olsaydı, Galatasaray camiası sabah saatlerinde yine TFF binasına gidecek puanımız gasp edildi diyecekti. Türkiye’de futbolun nasıl işlediğini gerçekten anlamıyorum. Ülkede oyunun akışını futbolcular değil hakemler ve onların kararları belirliyor. Maç sonrası sosyal medyaya baktım, eski hakemler ve spor oteritelerinin %95'i penaltı diyor. Geride kalan %5'lik kesim de zaten Galatasaray yorumcuları. Onlara tabi ki kızmıyorum. Onlar tabi ki de duygusal olarak bakabilirler. Ama benim anlamadığım eğer bir VAR hakemi bu pozisyonda orta hakemi çağırmıyorsa burada art niyet vardır. FUTBOL ahlakının sorgulanması gereken dönemlerden geçiyoruz. Bu tablo böyle devam edecekse, maçları oynamanın, takımların bu kadar masraf yapmasının ne anlamı kalıyor? Dün yaşanan sadece bir maçın hikâyesi değil; Türk futbolunun adalet sorununun, güven bunalımının ve yönetim zaafiyetinin fotoğrafıdır.